Noordwestkust
Als we het postbootje vanaf Scoraig terug nemen, blijkt niet dat we zoveel van onze bagage hadden opgegeten, als dat we van tevoren hadden ingeschat. Gelukkig blijft de boot boven water en komen we weer veilig aan bij de camper. We pakken alles weer netjes in en vertrekken noordwaarts.
Bij Ullapool willen we internetten en worden we richting een bibliotheek gestuurd. Door naw-gegevens op te geven wordt je tijdelijk lid en heb je gratis toegang tot internet. Met een beetje geluk heb je een speelhoek voor Jonah en meestal is het er rustig. In vergelijking tot een jeugdherberg of internetcafé waar je 1 tot 5 pond per uur kwijt bent.
We overnachten aan de noordwestkust en hebben ook een tentje mee voor een vriendin van ons, die fungeert als meereizer. Ze is in een afrondende fase van een jaar Australië en Nieuw Zealand en heeft dan ook geen angst om in de tent tussen ons en het bordje Beware of the Bull te slapen. De volgende ochtend blijkt gelukkig ook niet de bull, maar een enorme horde midges de grootste bedreiging te zijn
Langs het plaatsje Stoer rijdend komen we aan bij Smoo Cave. Een waterval-grot-combinatie gelegen aan de noordkust van Schotland. Het is miljoenen jaren geleden ontstaan door het uitslijten van de zachte grond door een rivier en heeft zijn naam te danken aan de Vikingen (met Smoo vertalend naar schuilplaats). Het water maakt een tocht van 21 meter in verticale richiting.
Jan de Groot
Als je verder naar het noorden rijdt komt er op een gegeven moment een punt waar je (zonder het water in of een boot op te rijden) niet verder komt, oftewel het noordelijkste puntje van Schotland. Het heet John O’Groats, en de naam is afgeleid van de Nederlander, Jan de Groot, die in 1500 in opdracht van James IV naar deze plek kwam om een veerdienst naar Orkney op te zetten. En het is hem gelukt, want Orkney bleek met veerboot bereikbaar. Maar eerst gaan we natuurlijk op de foto met het kruis wat de plaats markeert waar zijn huis stond. Deze markering is voor vele fietsers en wandelaars (meestal duidelijk herkenbaar aan een grote rugzak en een opvallend t-shirt) het eindpunt van hun tocht van een ruime 1400 kilometer, met als startpunt Land’s End, in het zuidwesten van Engeland. Wij doen het ze niet na, onze camper wel, want vanaf begin maart hebben we er nu 26000 km opzitten.
Orkney
De veerboot brengt ons naar een groep Hollandsachtige streekbussen die in lijn staan te wachten om een grote groep toeristen een dagje Orkney te bezorgen. Als een stel makke schapen worden we langs alle bezienswaardigheden geleid. Waar Jonah eerst nog wat onrustig achterin de bus zat, valt ze al snel in slaap als de buschauffeur een uitleg geeft over de balen hooi die aan de rechterhand te zien zijn.
De eilandengroep, twaalf kilometer boven de noordkust van Schotland staat ook in het Guiness Book of Records met de kortste commerciële vlucht ter wereld. De Loganair-vlucht tussen Westray en Papa Westray neemt bij perfecte weersomstandigheden slechts één minuut in beslag. Maar het meest bekend is Orkney door haar archeologie. Waaronder de indrukwekkende Ring of Brodgar (cirkel van de zon) uit 1200 v Christus met oorspronkelijk 60 stenen (tot 4 meter hoog) in een cirkel met een diameter van 100 meter. Maar natuurlijk ook Skara Brae, een 5000 jaar oude opgraving van verschillende gemeubileerde huizen.
Zuidwaarts
Vanuit het noorden gaan we weer naar het zuiden. We overnachten bij Inverness en doen de volgende dag een carbootsale aan. Het is de Engelse variant van de Hollandse vlooienmarkt, maar dan vanuit de kofferbak van een auto. De getoonde goederen nodigen echter niet uit om onze portemonnee te trekken.
De geldzak hebben we wel nodig als we bij Fearnan stil komen te staan op een parkeerplaats met gebroken koppelingskabel. Na een eerdere klapband is dit (gelukkig) pas de tweede autotechnische tegenvaller en binnen drie dagen is de nieuwe kabel aanwezig op de juiste plek en kunnen we verder naar het zuiden zodat Edinburgh in zicht komt.
Tips:
Een rondrit-overtocht naar Orkney (inclusief busrit) is goedkoper dan een enkeltje voor een voetganger op de veerboot. Er bestaan twee soorten rondritten, de korte en de iets minder korte. Waarbij de korte eigenlijk net iets te kort is.
