Bankrekening
Gebouwd (net als Rome) op 7 heuvelen en niet voorzien van fietspaden maakt Edinburgh niet de fietsstad bij uitstek. Maar toch, we hebben ze bij ons en zullen ze gebruiken ook. Tussen de dubbeldeksbussen en Engelse taxi’s doordwalend vinden we onze bestemming wel. Meestal eindigend in de buurt van Princess Street, het centrum van Edinburgh. We zijn (niet geheel onbewust) in de stad op het leukste moment van het jaar, namelijk tijdens het festival. Dus lijkt werk en gezelligheid zoeken ons niet zo’n probleem. De gezelligheid hebben we ook al snel gevonden, maar het zoeken naar werk valt toch tegen. Niet zozeer door het aanbod van werk maar meer door het gebrek aan een bankrekening. We kunnen namelijk beginnen met het ronddelen van leaflets, maar hebben een bankrekening nodig waarop ze ons welverdiende salaris kunnen storten. De banken geven ons echter geen kans omdat we geen vast adres hebben in Schotland. Met een omweg (dat we bij onze nicht in Edinburgh logeren en een verklaring van de werkgever dat dit zo is) starten we de zoektocht naar een bank die wat meedenkt. Het meest gebruikte antwoord op de vraag bleef echter nee, sorry. Een enkeling begon zelfs met een folder Fighting Crime and Terrorisme te zwaaien. Op dat moment begon onze klomp te breken, waardoor elke stimulans om op een legale manier geld te verdienen vervaagde. Gelukkig zag bank nummer zes wel in dat we met ons folderbaantje geen doel hadden tot grondlegging van een illegale witwasorganisatie of tot het begaan van een terroristische daad. Na uiteindelijk langer naar een bankrekening dan naar werk te hebben gezocht, konden we aan de slag.
Festival
Elk jaar stroomt Edinburgh vol met een enorme homp toeristen en lokale toeschouwers voor het festival. Elke ietwat daartoe gelegenheid biedende ruimte (zalen, kerken, theaters) is dan bezet met optredens van cabaretiers, dansgroepen, toneelgezelschappen en orkesten. Maar ook op straat geven diverse mensen bepakt met muziekinstrument, of heel kleurrijk gekleed een voorstelling. De sfeer is heel goed en het weer biedt daar ook alle ruimte toe. Naast het officiële International Festival is er ook een onofficiële Festival Fringe, van waaruit veel talent begint en ooit begonnen is (Rowan Atkinson, Billy Conolly). Ook is er tegelijkertijd een televisiefestival, filmfestival, boekenfestival en een jazzfestival. Kortom 3 weken meer dan genoeg te doen en te bezoeken en voor ons de gelegenheid om onze financiële buffer wat bij te tanken.
30
Als ik dertig wordt, wil ik dat vieren op de top van een berg, met een fles drank en het liedje sitting on top of the world van Lenny Kravitz. En als je vrouw zo’n uitspraak doet moet je dat natuurlijk onthouden om haar daarmee op die betreffende verjaardag te verrassen. Alhoewel mijn korte-termijn-geheugen me wel eens in de steek laat (volgens Marije, want ik vergeet dat telkens), had ik dit wel kunnen onthouden. Bepakt met koffie, baileys, kado’s en een radio/cd beklimmen we de hoogste van Edinburgh’s heuvels (Arthur Seat) en genieten we van een heerlijk uitzicht en het benodigde liedje. Marije schijnt het te waarderen, dus laat ik tussen neus en lippen door blijken dat ik het niet vervelend vindt om mijn dertigste verjaardag (maar dat duurt nog heel lang) te vieren in een klassieke sportauto, al toerend door een schitterend landschap, met de wind door mijn haren…. wie weet?
Onderdak
Kamperen midden in de stad heeft nooit onze voorkeur gehad, vandaar dat we onze overnachtingsplek hebben gezocht bij een boerderij aan de rand van de stad. We genieten van een heerlijk uitzicht met loeiende koeien (ook om één uur s’nachts, hebben die koeien dan nooit slaap?). Ook heeft Jonah een vriendje gevonden in de vorm van de boerenzoon. We zijn zowaar weer een beetje gesettled, maar kunnen dat wel waarderen. We plannen dan ook om in ieder geval tot het einde van het festival (eind augustus) in Edinburgh te blijven.
