Nieuw Zeeland
Sommige beslissingen neem je op gevoel andere op basis van verstand. Ons plan om naar Nieuw Zeeland te gaan was een combinatie. Toen we het gevoel kregen Schotland wel gezien te hebben leek het ons verstandig om op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. We zochten iets nieuws, verfrissend, verder wegs en iets warms. Dus we dachten waar beter om de kerst in de zomer op het strand te vieren dan in Nieuw Zeeland. En die beslissing kwam net goed uit, want de cd’s die we nu lied voor lied, woord voor woord uit het hoofd kennen, begonnen sporen van slijtage te vertonen.
Afscheidrondje
Maar we geven Schotland eerst nog de tijd om haar haar door ons onontgonnen terrein te showen, oftewel we maken weer een rondje. Op zoek naar wat sportiviteit reizen we eerst af naar Braemar voor de Highland Games, vervolgens zullen we westwaarts gaan richting Mull en Kintyre. Een soort van afscheidsrondje.
Braemar
De spelen in Braemar zijn niet zomaar Highland Games, maar het zijn de koninklijke, dus een groot spektakel en een koningin. Het is een heerlijk moment om de Schotse sfeer nog een keer goed op te snuiven. In totaal worden er jaarlijks door het hele land meer dan honderd Highland Games gehouden, in de periode mei tot en met september. De spelen zijn een prikkeling voor oog en oor. In de ene hoek staat een doedelzakspeler, in de andere hoek loopt een complete doedelzakfanfare. Daarnaast zijn er dansers, hardlopers en zwaargewichten allen gelijktijdig bezig en meestal gedurende de hele dag. Het is dus oppassen geblazen bij het hamerslingeren als de werper zijn grip verliest en de hamer in de compleet verkeerde richting slingert. Of als de fanfare een rondje loopt over het parcours waar de hardlopers net een sprintje trekken. Maar dat houdt ze scherp.
Oorsprong
Oorspronkelijk waren de spelen een zoektocht naar koeriers en lijfwachten voor de meerbedeelden. Eens per jaar konden zij hun kunnen tonen en de snelste en sterkste werden dan uitverkoren. De tijden zijn iets, maar niet compleet veranderd. Toen koning Malcom in de 11e eeuw waarschijnlijk ruime keuze had uit snelle hardlopers zal hij waarschijnlijk niet dezelfde diversiteit gezien hebben als de koningin nu. Waarbij het snelheidsverschil zodanig is dat als de winnaar de finishlijn passeert, de deelnemers van ver boven de pensioengerechtigde leeftijd het gevoel krijgen net de startlijn te hebben verlaten. Ook zijn de huidige lijfwachten van de koningin, haar netjes gekamd, strak in pak met walkie talkie in het oor, van iets andere orde dan de luidbrullende bruten bij het ‘tossing the caber’ (boomstam werpen).
De koningin hoeft niet ver te reizen om de spelen bij te wonen, want haar zomerkasteel, Balmoral, ligt vlak om de hoek. Ze doet dit bijwonen dan ook al 50 jaar en dat is haar niet aan te zien, maar dat kan ook komen omdat we haar alleen als geel stipje in de verte konden bewonderen. Waar zij om drie uur pas arriveert, zijn er andere edelen al veel langer aanwezig en zij nuttigen hun lunch dan ook gewoon uit de achterbak van hun Jaguar, op de parkeerplaats, en wij maar denken dat het Zeeuws meisje zuinig is. Al met al hebben we genoeg gezien en gaan we ’s avonds ten ruste op een mooi plekje op steenworp afstand van het huis van een andere Schotse koning, komiek Billy Connoly.
Westwaarts
De ronde die we maken brengt ons eerst naar Fort William, thuisplaats van UK’s grootste berg; de Ben Nevis. Door het gewicht van een klein hummeltje op de rug en onze conditie ter hoogte van een ondergemiddelde hoogte vinden we ons niet geheel geschikt voor het echte werk, dus bewandelden we zijn buurman de Glen Nevis. Het is een leuke wandeling, compleet met touwladder, watervallen en schitterend uitzicht.
Hierna doen we het eiland Mull aan om te controleren of zij de schoonheid van het eiland Skye kan overtreffen. De overtocht is gelukt, het overtreffen niet. En we voelen ons meer dan verwend, ook als ze op de radio weer in verwachting zijn van het weekend en wij ons realiseren dat het wel erg lang geleden is dat we het-is-bijna-weekend gevoel gehad hebben. De oostkant van Loch Lomond biedt nog een mooie plek om één van onze laatste Schotse kampvuurtjes te houden. En als afsluiter van ons afscheidsrondje besluiten we te gaan shoppen in Glasgow (een van de weinige steden met een ringweg in de vorm van een rechte lijn recht door het centrum) daarna wordt het tijd voor afscheid, afscheid van het Schotse land……
