Noordereiland
We zijn weer op het Noordereiland en hebben het grootste sightseeing-gedeelte van Nieuw Zeeland achter de rug. Bij Joris maken we de nodige was-douche-tv-tussenstop. Tegelijkertijd met ons (maar dan ergens anders in Wellington) doen de acteurs van Lord of the Rings waarschijnlijk hetzelfde. De stad is in de ban van de première van de laatste Lord of the Rings film. Wij proberen met de ban mee te doen en besluiten de parade bij te wonen. We genieten nog steeds van onze vrije tijd en zijn nu in de fase beland dat we naast het besef van tijd en dag, nu ook het besef van maand, met de heerlijke zomerzon in december, kwijt zijn. Dit heeft tot gevolg dat we te laat komen voor de parade, en de staart, met de langzaamst lopende acteurs nog in een glimp tussen de gillende menigte voorbij zien lopen. Het is in ieder geval gezellig druk.
Taupo
De vakantietocht heeft zich voortgezet naar het noorden en bij Lake Taupo mogen we gebruik maken van de faciliteiten van de coastguard, in ruil voor het aanhoren van het levensverhaal van de 74 jarige Leon. Deze blijkt uiterst vriendelijk en gelukkig niet al te langdradig. Bij vertrek worden we uitgenodigd voor een boottocht op het meer, we slaan het aanbod niet af, maar zetten het even in de ijskast.
Bij Wai-o-tapu worden we ontvangen door een aan Napels doen ruikende rotte-eierenlucht. We zijn weer in de buurt van vulkanisch gebied en spontaan beginnen alle indicatielampjes op het dashboard te branden. Op het park zitten we netjes op de bank, met een horde andere toeristen te wachten op de Lady Knox Geyser. En om de dagelijkse 10:15 uur worden alle fototoestellen en camera’s gebruikt om de 15 mtr hoge geiser te vereeuwigen.
Kerstverlichting
Op weg naar Rotorua, worden we nog steeds verlicht door de kerstverlichting op het dashboard, das niet zo mooi. Als we na een picknick weer onze weg willen vervolgen worden we uiteindelijk getrakteerd op een niet startende auto. Met behulp van een via startkabels energieleverende Nieuw Zeelander hebben we het bussie aan de praat, maar weten we dat dat niet voor lang zal zijn. De techneuten in Rotorua meten dan nog 7 volt bij de dynamo, nog maar de helft van het benodigde. Het is dan (natuurlijk) vrijdagmiddag, en maandagmorgen zijn we de eerste. We hebben de motor nog laten lopen en gaan op zoek naar een camping voor het weekend.
Het wordt een weekend van luieren en niks doen, met aan de voet van de camping een meer om te zwemmen en een winkeltje om een soort van avondeten in elkaar te flansen. Dankzij de acculader van de campingeigenaar en de wekker weten we maandag om 08:00 uur (wat een tijd!) de garage te bereiken. Na een dagje winkelen in Rotorua zijn de koolborsteltjes van de dynamo vervangen en gaan we met een kleine rekening, door met het verkennen van het Noordereiland. We gaan via de kust, naar Auckland en tot onze grote schrik komen we in een fenomeen dat we al bijna een jaar niet hebben meegemaakt, een file! (en waarschijnlijk de enige in heel Nieuw Zeeland).
Reuzebomen
Meer rust vinden we in het Waipoua Kauri Forest. Een bos vol reuzebomen met als opperreus, de Tane Mahuta. Deze is met een doorsnede groter dan de lengte van onze bus en een hoogte van meer dan 50 meter, zeer indrukwekkend. Volgens de geleerden is de boom tegen de 2000 jaar oud! Een andere plek welke vroeger vol stond met Kauri bomen, is het 60 mile lange 90 Mile Beach. Het strand wordt nu gebruikt als weg naar het noorden, ten minste als je een niet gehuurde en bij voorkeur vierwielaangedreven auto hebt. Met de ervaring op het zuidereiland, waar we op een kiezelstrand al vast kwamen te zitten, krijgen we twijfels bij het mulle zand. Het bordje met de waarschuwing twee uur voor of na de vloed te gaan, aangezien er al vele auto’s door de zee in beslag waren genomen, doet ons deze twijfel wegnemen, we nemen de geasfalteerde weg naar het uiterste noorden.
|
